|
Grískur hermaður frá Aphaia hofinu á eyjunni Aegina
Hinn klassíski arfur grískrar myndlistar var undirstaðan í kennslu evrópskra listaháskóla allt frá tímum ítölsku endurreisnarinnar og langt fram á 20. öld. Þannig var það einnig í Konunglega listaháskólanum í Kaupmannahöfn þegar Sigurjón hóf þar nám sitt haustið 1928. Sigurjón mótaði meðal annars kópíu af Fallandi hermanni frá Aphaia-hofinu eftir gifsafsteypu sem var á verkstæði Thorvaldsens í Róm, en Thorvaldsen tók að sér að lagfæra allar höggmyndirnar sem fundust grísku eyjunni Aegína árið 1811 − en þær voru fluttar í Glyptotekið í München þar sem þær eru enn. Stytta Sigurjóns var sýnd í Sýningarskálanum í Reykjavík sumarið 1931 ásamt Verkamanninum (LSÓ 1017), gullverðlaunaverki hans. Styttan eyðilagðist í eldi, en höfðinu tókst að bjarga. The dying Warrior from the Temple of Aphaia The classical Greek legacy was the aesthetic paradigm in teaching of European art academies from the Renaissance era and well into the 20th century. This was also the case at the Royal Academy of Art in Copenhagen when Sigurjón Ólafsson began his studies in the autumn of 1928. One of his school-works was a molded copy of a falling soldier from the pediments of the Temple of Aphaia, executed after a copy from Thorvaldsen's atelier in Rome. Bertel Thorvaldsen (1770 − 1844) was hired to restore all the originals shortly after they were discovered in 1811 on the Greek island Aegina and transported to the Glyptothek in Munich where they are still conserved. Sigurjón's copy was exhibited in the Reykjavík in 1931 along with his golden prize work Labourer (LSÓ 1017). The statue is lost, only the head of the soldier is preserved. Birgitta Spur
|